Ki-kare testi nedir, nasıl yapılır? Çapraz tablo ve bağımsızlık testi
İki kategorik değişken arasındaki ilişkiyi test etme: bağımsızlık testi, uyum iyiliği testi, varsayımlar ve Cramér’s V etki büyüklüğü.
Özetle
- Ki-kare testi, iki kategorik değişkenin birbirinden bağımsız olup olmadığını sınar.
- Temel varsayım: hücrelerin en fazla %20’sinde beklenen frekans 5’in altında olabilir; 2×2 tabloda hiçbir hücre 5’in altında olmamalıdır.
- Varsayım ihlal edilirse Fisher’ın kesin testi kullanılır veya kategoriler birleştirilir.
- Etki büyüklüğü olarak 2×2 tablolarda phi, daha büyük tablolarda Cramér’s V raporlanır.
- Ki-kare ilişkinin varlığını gösterir; yönünü ve hangi hücrelerden kaynaklandığını düzeltilmiş artıklar söyler.
Ki-kare (χ²) testi, kategorik verilerle çalışan araştırmacıların temel aracıdır. İki kategorik değişkenin birbirinden bağımsız olup olmadığını, yani aralarında ilişki bulunup bulunmadığını sınar.
İki tür ki-kare testi
- Bağımsızlık testi: İki kategorik değişken arasında ilişki var mı? (En yaygın kullanım)
- Uyum iyiliği testi: Gözlenen dağılım, beklenen bir dağılıma uyuyor mu? Örneğin katılımcıların cinsiyet dağılımı %50–50 beklentisine uyuyor mu?
Nasıl çalışır?
Ki-kare, gözlenen frekanslarla, iki değişken bağımsız olsaydı beklenecek frekansları karşılaştırır. Fark büyüdükçe χ² değeri yükselir ve p küçülür.
Beklenen frekans şöyle hesaplanır:
Beklenen = (Satır toplamı × Sütun toplamı) / Genel toplam
Varsayımlar
- Her iki değişken de kategorik olmalı.
- Gözlemler bağımsız olmalı — her katılımcı yalnızca bir hücrede yer almalı.
- Beklenen frekans kuralı: Hücrelerin en fazla %20’sinde beklenen frekans 5’in altında olabilir. 2×2 tablolarda hiçbir hücre 5’in altında olmamalıdır.
- Her hücrede beklenen frekans en az 1 olmalı.
SPSS uygulaması
- Analyze > Descriptive Statistics > Crosstabs
- Row(s): bir kategorik değişken (örn.
cinsiyet) - Column(s): diğer kategorik değişken (örn.
calisma_modeli) - Statistics → Chi-square, Phi and Cramér’s V
- Cells → Counts: Observed, Expected; Percentages: Row; Residuals: Adjusted standardized
- OK.
Çıktıyı okuma
1. Crosstabulation tablosu
Gözlenen ve beklenen frekansları karşılaştırın. Satır yüzdeleri, grupların kendi içindeki dağılımını gösterir ve yorumlamayı kolaylaştırır.
2. Chi-Square Tests tablosu
- Pearson Chi-Square: Ana test sonucu. Bu satırdaki
Value(χ²),dfveAsymptotic Significancedeğerlerini raporlayın. - Fisher’s Exact Test: 2×2 tablolarda ve varsayım ihlalinde kullanılır.
- Tablonun altındaki dipnot, beklenen frekansı 5’in altında olan hücre yüzdesini bildirir. Bu dipnotu mutlaka kontrol edin.
3. Symmetric Measures tablosu
Phi (2×2 için) veya Cramér’s V (daha büyük tablolar için) etki büyüklüğünü verir.
4. Düzeltilmiş artıklar
Crosstabulation tablosundaki “Adjusted Residual” satırlarında mutlak değeri 1,96’yı aşan hücreler, farkın kaynağını gösterir.
Örnek yorum
Diyelim ki cinsiyet ile tercih edilen çalışma modeli arasındaki ilişkiyi inceliyorsunuz:
| Ofis | Hibrit | Uzaktan | Toplam | |
|---|---|---|---|---|
| Kadın | 32 (%21) | 78 (%52) | 40 (%27) | 150 |
| Erkek | 61 (%41) | 60 (%40) | 29 (%19) | 150 |
| Toplam | 93 | 138 | 69 | 300 |
“Cinsiyet ile tercih edilen çalışma modeli arasındaki ilişki ki-kare bağımsızlık testi ile incelenmiştir. Analiz sonucunda anlamlı bir ilişki bulunmuştur, χ²(2, N = 300) = 14,82, p < ,001, Cramér’s V = ,22. Düzeltilmiş artıklar incelendiğinde, kadın katılımcıların hibrit modeli beklenenden anlamlı düzeyde daha fazla (düzeltilmiş artık = 2,08), erkek katılımcıların ise tam ofis modelini beklenenden daha fazla (düzeltilmiş artık = 3,64) tercih ettiği görülmüştür. Etki büyüklüğü zayıf-orta düzeydedir.”
Varsayım ihlalinde ne yapmalı?
| Durum | Çözüm |
|---|---|
| 2×2 tabloda beklenen frekans < 5 | Fisher’ın kesin testini raporlayın |
| Büyük tabloda %20’den fazla hücre < 5 | Kategorileri anlamlı biçimde birleştirin |
| Örneklem çok küçük | Veri toplamaya devam edin |
| Eşleştirilmiş veri (aynı kişi, iki ölçüm) | McNemar testini kullanın |
Sık yapılan hatalar
- Beklenen frekans dipnotunu okumamak. Varsayım ihlali sonucu geçersiz kılar.
- Sürekli değişkeni kategoriye çevirip ki-kare yapmak. Bilgi kaybına yol açar; sürekli değişkenle t-testi/ANOVA kullanın.
- Etki büyüklüğü raporlamamak. Büyük örneklemlerde χ² neredeyse her zaman anlamlı çıkar.
- “İlişki var” deyip yönünü açıklamamak. Düzeltilmiş artıklarla hangi hücrelerin fark yarattığını gösterin.
- Aynı kişiden alınan tekrarlı ölçümlerde ki-kare kullanmak. Bağımsızlık varsayımı ihlal edilir; McNemar kullanın.
Sonuç
Ki-kare, kategorik verilerle çalışırken vazgeçilmezdir ancak varsayımları ve sınırları net biçimde bilinmelidir. Beklenen frekans kuralını kontrol edin, etki büyüklüğünü raporlayın ve farkın hangi hücrelerden kaynaklandığını artıklarla gösterin.
Demografik değişkenlerinizi analiz etmeden önce veri temizleme rehberimize göz atmanızı öneririz.